Pozaustrojowe wspomaganie układu krążenia we wstrząsie kardiogennym spowodowanym zawałem mięśnia sercowego

Pozaustrojowe wspomaganie układu krążenia we wstrząsie kardiogennym spowodowanym zawałem mięśnia sercowego 

Omówienie badania: Thiele H, Zeymer U, Akin I, et al. Extracorporeal life support in infarct-related cardiogenic shock. N Engl J Med 2023;389: 1286-97. Metodologia Wieloośrodkowe RCT Populacja Dorośli pacjenci z ostrym zawałem mięśnia sercowego powikłanym wstrząsem kardiogennym z zaplanowaną rewaskularyzacją naczynia zawałowego Kryteria wyłączenia Resuscytacja krążeniowo-oddechowa > 45 minut Wystąpienie wstrząsu > 12 godz. Ciężka choroba tętnic obwodowych uniemożliwiająca kaniulację do ECLS Wiek < 18. r.ż. lub > 80. r.ż. Wstrząs z innej przyczyny (np. bradykardia, sepsa, hipowolemia) Inna ciężka choroba współistniejąca z przewidywaną długością życia poniżej 6 miesięcy Ciąża Udział w innym badaniu Interwencja Zastosowanie technik pozaustrojowego wspomagania układu krążenia (Extracorporeal Life Support, ECLS) z zachowaniem poniższych zaleceń: uzyskanie średniego ciśnienia krwi (MAP) na poziomie 65 mmHg; unikanie wyższego średniego ciśnienia krwi w celu niedopuszczenia do nadmiernego obciążenia następczego i zapewnienia wystarczającej pulsacyjności; najwyższy możliwy początkowy przepływ ECLS w zależności od średniego ciśnienia krwi (docelowy poziom 65 mmHg), rozmiaru kaniuli i ujemnego ciśnienia poboru (max. 50 mmHg); lokalizacja linii tętniczej w prawym ramieniu do inwazyjnego pomiaru ciśnienia tętniczego krwi i pobierania krwi do gazometrii; leczenie przeciwkrzepliwe niefrakcjonowaną heparyną z docelowym APTT wynoszącym 60–80 sekund lub ACT 250 sekund; regularna ocena niedokrwienia kończyn. Kontrola Standardowe leczenie na oddziale intensywnej terapii

Dostęp tylko dla zalogowanych użytkowników.
Ekspercie! Zaloguj się lub załóż konto i ciesz się dostępem do wszystkich artykułów.

   

Czytaj także:

Przejdź do treści